1 . آيهء * ( الرجال قوامون على النساء . ) * 2 . آيهء * ( اذا جائك المؤمنات يبايعنك . ) * 3 . بيعت زنان با حضرت امير 4 . اگر زن بتواند فقيه باشد و بالاخص اگر بتواند مفتى باشد ، چرا نتواند در امور حسبيه دخالت كند مثل تصرف در وجوهات ، اوقاف ، مال صغير ، مجهول المالك و غيره . 5 . يك وقت بحث در اين است كه آيا زن كار خارج خانه مىتواند بكند يا نه ؟ كه البته اين فى حد ذاته اشكال ندارد . يك وقت بحث در كار اجتماعى به طور كلى است . يك وقت بحث در اين است كه اگر كار جنبهء دولتى داشته باشد و كارمندى باشد ، چطور ؟ اين هم فى حد ذاته فرقى ميان زن و مرد نيست ، مثلًا فرقى ميان آموزگارى مرد و آموزگارى زن نيست . يك وقت بحث در ولايت و سرپرستى زن است . اين هم بر دو قسم است : سرپرستى و ولايت خاص از قبيل ولايت بر صغار يا اموال ، تولَّى وقف . و يك وقت ولايت عامه ( 1 ) است از قبيل ولايت در قانونگذارى ، ولايت در فصل خصومات ، ولايت در اجراى قوانين ، رياست بر متصديان امور ، ولايت بر امور حسبيه . اين قسم اخير است كه نام حكومت و امارت مىگيرد . در اين امور هم از دو جهت مىشود بحث كرد : يكى از جنبهء اينكه فى حد ذاته آيا ممنوع است يا نه ؟ ديگر اينكه آيا مستلزم محرمى هست يا نه ؟ و مقصود از سياست عبارت است از ولايت عامه و حق تسلط امر و نهى براى ادارهء جامعهء اسلامى كه اين كار در گذشته به دست حاكم صورت مىگرفت و تقريباً جنبهء استبداد داشت ( 2 ) ( البته با اهل

--> ( 1 ) ولايت عامه را اينطور تفسير كرده‌اند : سلطنت الزامآور در يكى از شئون جماعت . ( 2 ) بلكه بايد تفكيك كرد ميان سلطنت الزامآور من جانب الله و من جانب الرسول و الامام و آن چيزى كه امروز در دنيا وجود دارد كه از نوع تفويض خود مردم است حكومت را به اشخاص .